Skip to content

Archive for

Meeting the abbot

The name of the jedi is Phra Jedi Maha Rajcha Mongkol (พระเจดีย์มหารัชมงคล), named after the titlte of the present abbot. It was so nice that we met him soon after we visited the jedi site. We informed him of our stupa project. He kindly advised us to take heeds of the construction cost, as things are very expensive these days.

Great Jedi/Stupa Being Built in Bangkok

One day while on the highway we got a glimpse of a big Thai-style jedi which is being constructed. A few days later we were told that the construction project belonged to Wat Paknam, Pasicharoen. This afternoon Yontan and I got a chance to be there. The first sight of the jedi brought so much joy. The foundation stone was laid on August 27, 2004. The base is 51 x 51 meters and the height is 80 meters. The base or the ground floor is used as a parking lot; the other four stories would house Buddha images and are used for meditation and other purposes. The upper part from the dome to the pinnacle constitutes the main part of the jedi. It’s constructed according to Lanna style.

Machig Labdron (1055-1129)

Machig Labdron la chag tsal lo

I prostrate to Wisdom Dakini, founder of the Chod practice
Who is inseparable from Tara and sources of enlightened activities.
Her practice illuminates a way to cut through ego-clinging,
To examine oneself and to understand the true nature of phenomenon.

May beings who hear the sound of dharmaru be instantly awaken from misconceptions and freed from ignorance. May the sound console their weary soul and enhance their understanding of emptiness.

ขอเสียงกลองดามารุที่ก้องไปในอากาศน้อมนำจิตของสัตว์ทั้งหลายให้เข้าถึงศูนยตาอันไพศาล ขอเสียงกลองที่ก้องไปในโสตประสาทปลุกพวกเขาให้ตื่นจากภาพฝันมายา และเข้าถึงความจริงแท้ที่ปราศจากการปรุงแต่งด้วยเทอญ

ด้วยจิตระลึกถึงมาจิก รับเตรอน โยคินีผู้ยิ่งใหญ่ของทิเบต ผู้เผยแผ่คำสอนเจอดเพื่อตัดอวิชชาและความเป็นตัวตน ด้วยการอุทิศเลือดเนื้อเป็นทานแด่เปรตผู้หิวโหย รวมทั้งเจ้ากรรมนายเวร


A Taste of Freedom

When we set animals’ lives free, it’s imperative to pray for them, not for ourselves.

Chod Practice at Tokden Monastery

In June this year we went to make an offering, on behalf of the Foundation, to the three-year retreatants at Dzogchen college, Tokden Monastery in Ngawa. The monks recited a chod text for us. It was an inspirational sight and a truly special experience. The pictures show dharmaru ‘hand drum’ and kangtong ‘trumpet made of human thigh bone’, two important instruments for this practice.

The Chinese name of Ngawa is Aba. It is located in southern Amdo in present-day Sichuan Province. Every three years 10 new monks from various places in Tibet come to stay in a retreat here. For more information on this monastery, see Yontan’s blog.

Cutting Through Fear and Attachment

This word carries great meaning.
Cutting through fear and attachment,
Body offering,
To beings who suffer in the six realms.

But more than anything else,
Chod is the practice to understand oneself,
To realize the primordial nature of mind…

Yontan took this picture before I recited a chod text on the second day of my retreat. The title of the text is “Body Offering, the Dakini’s Laughters that Can Be Heard from Far Away”. This text is written by Shardza Tashi Gyaltsen Rinpoche. Shardza Rinpoche achieved rainbow body in 1935. His lineage, which is Bon was transmitted through Hungchen Rinpoche and also through Lhasray (Lhase) Rinpoche (Hungchen Rinpoche’s son). Together with Yontan, I received the transmission of this text from Lhasray Rinpoche when he came to Thailand in December 2006.

First Retreat at Khadiravana

This evening Worawanna, Nuch and Kosin came to see me in my office and we talked about my prostration experience again. It’s so nice to share this with them. I see myself in their eyes – when I was about their age, I looked up to my teacher Dr. John Blofeld with gratitude and I treasured the wisdom he shared with me through his experiences. No one knew that 20 some years later that student would build a retreat center with so many projects.

I’m traveling to Khadiravana tomorrow and will start my first retreat on my birthday there from tomorrow evening till Monday morning (Sep 20-24). There won’t be updates in this blog till Monday night. Anyone who may visit this page at this time can share the retreat spirit by reciting thousands of the compassion mantra, no matter whether it is Tara’s mantra (Om tare tuttare ture soha) or Chenrezig’s mantra (Om mani padme hung) and dedicate the merit to countless beings who have once been our parents.


Dharmapalas are protectors of the Buddhist teaching. Many times people have a wrong attitude due to ignorance and selfishness. They pray to dharmapalas simply because they want to get rich and succeed in the world. They hardly realize that dharmapalas’ duties are to guard the teaching and look after practitioners. Dharmapalas themselves are enlightened deities. They are not the same as worldly gods. They will never do harm to any being. They are beyond desires and emotions we face in our daily lives.

Prostration and Self Transformation

Whenever I see Tibetan pilgrims prostrating in front of temples or in the street, I couldn’t help feeling inspired. Their faith in Buddhism touch my heart deeply. I told myself one day I’ll do the same – following their steps of devotion, and inspiring others of this great deed. This is the beginning of my prostrating pilgrimage between Nethang to Samye on May 1-18 this year.

One thousand prostrations
are not just to complete the count,
nor self mortification.

Each speck of dust on the fingers,
each drop of sweat
is for the self and others.
They are for changing oneself
To be a new one who is clean in body, speech and mind.

All the past sinful action,
All harmful bodily, verbal, and mental action
Since the beginningless time—
May they dissolve completely
Together with the flowing perspiration.

My father is on the right,
My mother is on the left,
My friends are behind,
My enemies are in front,
And all the sentient beings surround me in all directions.

I pray and make a vow
In front of the Teacher Buddha
With Bodhicitta pervading all my entire body
To stay in the Mandala of Compassion
Until I gain Buddhahood.

The above poem was written last year after meeting a group of pilgrims on the way to Lhasa. Thanks to Kandroma Palden Chotso for introducing me to the Longchen Nyingthig Preliminary Practice which inspired this poem.

Translation: Soraj Hongladarom
Photo: Jampa Nyima.

Bodhicitta and Aging

Kunga Sangbo Rinpoche
Memory from Manjushri Empowerment, May 2006

วันนี้ได้อ่านบทความเรื่อง “พระมัญชุศรีกับการบ่มเพาะปัญญา” ซึ่งกุงกา ซังโบ ริมโปเช ได้แสดงที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในวันที่ 28 พฤษภาคม 2549 เนื่องในพิธิีมนตราพิเษกพระมัญชุศรีในโอกาส 100 ปีชาตกาลของท่านพุทธทาสภิกขุ อีกครั้ง วารสารแสงพระธรรมของสมาคมพุทธจังหวัดภูเก็ตนำไปตีพิมพ์ในวารสารฉบับเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน ปีนี้

กุงกา ซังโบ ริมโปเชได้พูดถึงความแก่อย่างน่าสนใจ สรุปความได้ว่า

“คนที่มีโพธิจิต (ความปรารถนาที่จะตรัสรู้ธรรมเพื่อประโยชน์ของสัตว์ทั้งหลาย) ยินดีที่จะแก่เฒ่า ได้เป็นพ่อแม่ ได้เป็นปู่ย่าตายาย มีลูกมีหลาน เพราะยิ่งอายุมาก ความเมตตากรุณาก็ยิ่งงอกงามมากขึ้น แต่คนที่ไม่มีโพธิจิต ก็จะเป็นทุกข์ที่ต้องแก่เฒ่า จริงอยู่ที่ว่าการเกิดแก่เจ็บตายเป็นทุกข์ธรรมดาของมนุษย์ และความแก่ก็เป็นทุกข์ที่ใหญ่หลวงอย่างหนึ่ง แต่สำหรับคนที่มีโพธิจิต ความแก่จะไม่เป็นทุกข์แม้แต่น้อย เพราะความแก่จะเป็นเหตุให้เราได้เป็นพ่อแม่ปู่ย่าตายาย เราจะนับทุกคนเป็นญาติมิตรพี่น้อง เป็นลูกเป็นหลาน”

ในโลกปัจจุบันที่เทคโนโลยีมีความซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ มนุษย์มีความปรารถนาที่จะเอาชนะธรรมชาติ แม้แต่ความแก่ชรา เราเสียเงินจำนวนมหาศาล เช่น การผ่าตัดศัลยกรรมความงาม การกินอาหารเสริมราคาแพง เพื่อทำให้เรากลับมามีความเป็นหนุ่มสาว แต่เราก็ไม่สามารถหนีพ้นความทกุข์จากความแก่ชราไปได้ หากเราทำใจให้ยอมรับความแก่ เราจะค้นพบว่าชีวิตเต็มไปด้วยความสุขเพราะจิตไม่ได้แก่ตามสังขาร ยิ่งถ้าเราได้ฝึกโพธิจิต เราจะรู้สึกว่าเราจะไม่มีวันเหงา ครอบครัวของเราคือสัตว์โลกทั้งหลาย ผู้มีอายุน้อยกว่าเราคือลูกหลานของเรา และเมื่อยอมรับในวิถีแห่งธรรมชาติ จิตจะเต็มไปด้วยความเบิกบาน ความสุขของจิตกลับนำความอ่อนเยาว์มาให้แก่เรา ดุจดังแสงแดดนำความสดใสมาสู่ดอกไม้