Skip to content

Archive for

Entity Has No Entity

“If we write with hand a sand mandala, we want to show to ordinary people that an entity has no entity, and what has a characteristic has in fact no characteristic.”

Don’t rely on what you see or perceive. Everything starts because of your mind. Sacred objects are not only for worshiping and remembering Buddha qualities but also for showing real condition of Buddha.

Thanks to Yontan for the above quote in Tibetan from a Bon text.

“หากวาดมัณฑลาทรายด้วยมือ ก็เป็นเพียงเพราะเราอยากจะแสดงให้ผู้คนทั่วไปทราบว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่จริงๆไม่มีอยู่ และสิ่งที่มีคุณสมบัติจริงๆแล้วไม่มีคุณสมบัติ”

อย่ายึดว่าสิ่งที่เราเห็นหรือรับรู้มีอยู่ ทุกอย่างเกิดจากจิต ของศักดิ์สิทธิ์มีไว้ไม่ใช่เพียงเพื่อเคารพบูชา หรือนึกถึงคุณสมบัติของพระพุทธเจ้าเท่านั้น แต่ยังเพื่อแสดงสภาวะเดิมแท้ของพระองค์

ขอขอบคุณเยินเต็นสำหรับถ้อยคำในเครื่องหมายคำพูดที่คัดมาจากคัมภีร์เพิน

Second Tibetan Class

Yesterday we met again for the second time. We learned to speak more. It was wonderful to hear these sentences from our Thai students:

“Emaho rimowa re” (Emaho is a painter).

“Emaho gi khangba gana yoe” (Where is Emaho’s house?)

“Phoe la a dro” ((Will you) go to Tibet?)

“Kittirat memba re” (Kittirat is a doctor).

“Chu a thung” ((Will you) drink water?)

“Nga thai mi yin” (I’m Thai)..

Thanks again to K. Pranee and Nuch’s mom for the offerings, food and drinks.
We’ll meet again on Sunday at 5 pm.

Sprout of Love

A result of Nuch’s family in growing bamboo seeds from our seeds of peace project. Nuch said now bamboo bacame the center of attention of her family.

Two tiny sprouts gradually emerges to see the world.

Remembering Tara on Dakini Day

Homage to Guru Arya Tara

May You rouse my bodhicitta countless times a day.

May I never forget even an instant to work for others.

The Thousand Stars Foundation is organizing a prayer/meditation session today at 17.30-18.30 hrs.

First Tibetan Class

We had the first Tibetan class this evening. Khun Pranee sent a messenger to bring us offerings, snacks and the instructors’ and staff’s dinner. Even though she couldn’t join us, she wanted to feed the class so that they had energy to study Tibetan. Nuch’s mother bought coffee, cream and sugar as well as chocolate rolls for us. With good food, the students learned how to say “Would you like to eat?” They also learned how to spell and write basic words like fish, wolf, cow, father, mother, hot, eat, tea, hat, etc. Tibetan knowledge has truly spread to Thailand.

The students are of various backgrounds, from a secondary school student to an associate professor.

Tashi Delek! First Tibetan lesson.

Ka kiku = ki, ka zhabcu = ku, ka drengpu = ke, ka naro = ko.

You first draw a horizontal line and then go downwards…

Stupa T-shirt

Shanti Tara Maha Stupa t-shirt designed by Supachok Chumsai Na Ayuttaya.

“I use the stupa picture but make an adjustment so that it has a soft, free form like what is painted by a brush. There’s the syllable Hum in front. This is from the Foundation’s logo which is behind the stupa picture. It looks like the stupa’s radiance. Green refers to Green Tara of Khadiravana.”

The t-shirt will be launched on July 12, 2008 (Guru Rinpoche Day). Interested persons can make an order at 1000tara@gmail.com; worawora@gmail.com.

The proceed goes to the construction of the Shanti Tara Maha Stupa or the Tara Great Stupa for Peace and Harmony. There are sizes S, M, L and XL, male and female.

เสื้อยืดพระศานติตารามหาสถูป ออกแบบโดยคุณศุภโชค ชุมสาย ณ อยุธยา

“ผมใช้รูปพระสถูปแต่ปรับลายเส้นเป็นแบบอิสระเหมือนพู่กัน ให้ฟอร์มดูสบายไม่แข็งมาก มีอักษรหูมข้างหน้า ซึ่งก็มาจากสัญลักษณ์ของมูลนิธิที่ซ้อนอยู่ข้างหลังรูปพระสถูปด้วยนั่นเอง ดูแล้วเหมือนรัศมีของพระสถูป องค์สถูปสีเขียว ผมแทนพระแม่ตาราเขียวแห่งขทิรวัณ”

เสื้อยืดจะจำหน่ายวันที่ 12 กรกฎาคม 2551 ซึ่งเป็นวันพระคุรุ ริมโปเช ผู้สนใจเสื้อยืดพระสถูปติดต่อคุณวรวรรณาได้ที่ 1000tara@gmail.com, worawora@gmail.com เสื้อยืดนอกจากจะใส่สวยงาม เป็นสิริมงคลด้วยลายที่เป็นมงคล เปรียบเสมือนมีพระสถูปที่หัวใจแล้วยังเป็นการทำบุญพระสถูปด้วย มีทุกขนาด ทั้งขนาดของผู้ชายและผู้หญิง เพื่อนๆที่อยู่ต่างประเทศสามารถสั่งซื้อได้

Remarkable Day (2)

In the afternoon Bo brought Ella and Mai. The latter is an artist and a community developer in Phang-nga. We got together to work on the story line of the stupa film that we wanted to produce. Areerat, Soraj and Yontan also joined us.

The young friends asked me why I wanted to build the stupa and what were the aims of the foundation. Specifically, Mai asked whether a journey of building the stupa or the stupa itself was more important. I told him that both are important. Although we learn a lot from the journey, without the goal, we wouldn’t have determintation and enthusiasm to do what we do.

I related to them a story from my pilgrimage. At that time, I thought about reaching Samye Monastery, which was the destination. But once I reached there, I realized each day of the journey was equally, or even more important. The pilgrimage brought many people into my life and took me into their lives. They taught me to be humble and to receive whatever they gave me. They helped me change myself to become a better person. I told them I saw the same thing with building the stupa.

The stupa would be more than just an object of worship and a symbol of enlightened mind of Buddha. It will be a living practice, an inspiration, a reminder of cycle of life and death. And most of all, the stupa will connect people’s mind with Buddha’s mind and connect their minds together.

Remarkable Day (1)

Today is another historical day. I started the day at a dental clinic in Soi Chokchai Ruammit. The purpose is not to see the dentist but to give a talk on Tibetan faith to Dharma seekers who get together there on Sundays.

The audience is of vairous age groups. The youngest seems to be around 25. They looked fresh and joyful. Their presence brought life to the place. We watched two films about my prostration journey and Tara. Then I talked on prostration and how Tibetans practice the dharma.

They all wanted to do prostrations. So we did it together. While doing so, we recited a basic verse:

“With body, speech and mind, I take refuge in the three levels of three jewels till I gain enlightenment”.

Everybody was so cheerful and enthusiastic that they didn’t want to stop doing it.

A patient who looked less cheerful turned out to be most serious. Watching her clumsy movement arisen from the beautiful heart to prostrate to Buddhas, I felt delighted. We all rejoiced in her merit.

Soraj shared his view on nirvana and samsara. He said non-abiding nirvana was found in Tibetan Buddhism but not in Theravada. This is why bodhisattvas who have gained realization could still remain in samsara for the sake of sentient beings.

Yontan didn’t talk much today. He demonstrated how to prostrate to us. He reminded the audience not to forget visualization while doing prostration. The most important thing is our aspiration, not bodily movement.

Nearly three hours passed away without my noticing it. Leaving the place, I thought: What a wonderful day for people to gather and practice together! What a joy to be able to tell others the significance of prostration and share with them my numerous stories of determination, faith and joy.

Practice of Tara in the Relative and Absolute

Synopsis for a Buddhist forum on 1 June 2008, 12.00-13.30 hrs., World Buddhist University, Benjasiri Park

“Practice of Tara in the Relative and Absolute”
Dr. Krisadawan Hongladarom
The Thousand Stars Foundation

The female Buddhist deity of compassion Tara has been an object of devotion and a living practice among practitioners of Tibetan Buddhism in Tibet and beyond. Her ten-syllable mantra is always on the lips of her devotees, no matter whether they are male or female, educated or uneducated. Her energy is evoked, particularly in this age when human beings are experiencing warfare, illnesses, natural disasters, conflicts and mental disturbances. The practice has grown so much that there are now a large number of retreat centers around the world devoted to her. Who is Tara? Is she an external reality or an abstract projection of our own mind? How can we understand Tara from the relative and absolute points of view? How can her practice clear away fears and negative emotions, prepare the practitioner’s mind for death, and lead towards ultimate realization? The talk will be devoted to providing answers to these questions from the perspective of a lay female practitioner of Vajrayana Buddhism within the Theravada context.

การบรรยายสำหรับการสนทนาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ณ World Buddhist University สวนเบญจสิริ วันที่ 1 มิถุนายน 2551 เวลา 12.00-13.30 น. (บรรยายภาษาอังกฤษ)

“การปฏิบัติตาราในระดับสมมติและปรมัตถ์”
ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์
มูลนิธิพันดารา

ตารา พระโพธิสัตว์แห่งความกรุณาทรงเป็นที่เคารพบูชาในหมู่ผู้ปฏิบัติธรรมในสายพุทธวัชรยาานทั้งในทิเบตและประเทศอื่นๆ ธารณีสิบพยางค์ของพระองค์มักได้ยินสวดกันเสมอในหมู่ผู้บูชาพระองค์ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นชายหรือหญิง มีการศึกษาหรือไม่ก็ตาม พรของพระองค์ได้รับการเน้นเป็นพิเศษในยุคสมัยนี้ที่มนุษย์ประสบภัยพิบัติจากสงคราม โรคภัยไข้เจ็บ ภัยธรรมชาติ ความขัดแย้งและจิตที่สับสนเศร้าหมอง การปฏิบัติตาราได้รับความนิยมแพร่หลายจนทำให้มีศูนย์ปฏิบัติธรรมจำนวนมากทั่วโลกที่อุทิศให้พระองค์เป็นพิเศษ ตาราคือใคร ตาราคือความเป็นจริงภายนอก (ลักษณะเหมือนเทพ) หรือเป็นผลพวงที่เป็นนามธรรมซึ่งเกิดจากจิตของเราเอง เราจะเข้าใจตาราจากมุมมองสมมติและปรมัตถ์ได้อย่างไร การปฏิบัติตาราขจัดความกลัวและอารมณ์บ่อนทำลาย เตรียมผู้ปฏิบัติธรรมสำหรับความตายที่จะมาเยือนและนำไปสู่การเข้าถึงความรู้แจ้งในระดับสูงสุดอย่างไร การบรรยายนี้จะให้คำตอบต่อคำถามเหล่านี้จากมุมมองของผู้ปฏิบัติพุทธวัชรยานในบริบทเถรวาท

Tibetan Songs on Air

Radio Chula will feature “Tibetan Songs of Joy and Compassion” Saturday June 7, 2008, 8.30-8.55 AM. Dr. Suda Rangupan is the moderator. Yontan and I are guest speakers.