Skip to content

Don’t Let Practice Fake Us

Today I was thinking about “attachment,” one of the five poisons. Even those who call themselves “practitioners” fall in its trap. They are attached to merit-making. They wanted to get more merit than others. They think by serving masters they get more merit than those who do not serve them. And they are jealous that others may get more merit than they do. Some are attached to the “dharma work” they create and this make them difficult to let go or even to die peacefully.

When we become practitioners, don’t let practice fake us. Attachment comes in various forms and sometimes it looks very much like merit itself.

วันนี้ฉันครุ่นคิดเกี่ยวกับ การยึดติด หนึ่งในห้ายาพิษของสัตว์โลก แม้แต่ผู้เรียกตนเองว่า ผู้ปฏิบัติธรรม ก็ติดกับดักของมัน เช่น พวกเขายึดติดกับการทำบุญ พวกเขาอยากได้บุญบารมีมากกว่าผู้อื่น พวกเขาคิดว่าการได้รับใช้ครูบาอาจารย์ทำให้พวกเขาได้บุญมากกว่าผู้ที่ไม่ได้รับใช้ครู บางครั้งพวกเขายังอิจฉาว่าผู้อื่นอาจจะได้บุญมากกว่า บางคนยึดติดกับ งานธรรมะ บางอย่างที่ทำให้ปล่อยวางอย่างยากลำบากและแม้แต่หลับตาตายอย่างสงบ

เมื่อเราเป็นผู้ปฏิบัติธรรม อย่าปล่อยให้การปฏิบัติหลอกลวงเรา กิเลสมาในหลายรูปแบบ หลายครั้งหน้าตาของมันดูไม่ต่างจากสิ่งที่เรียกว่า บุญกุศล เลย

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: