Skip to content

Archive for

Reaching out to Singburi


After Pakkret, we moved on to Singburi, which got flooded before Nonthaburi. The water was gone completely only a week ago. This time we focused on helping the Sangkharajawas School so that it could conduct classes like before.

Sangkharajawas during the flood, October 2011

Established 111 years ago, this public school has 285 students from Kindergarten to Junior High.

The school is located in Muang district, Singburi province, about 150 kilometers north of Bangkok.  The name Sangkharajawas refers to the Supreme Patriarch of Thailand who used to visit the school.

I appreciated so much the kind support of many foundation friends who contributed in so many ways like giving a large number of plants to the school, making hope packs for all the students and teachers as well as janitors, donating books and educational activities, and sponsoring ice-cream to the children. Special thanks go to Christopher & May Duse and their Tashi Shok project as well as Leo Duse for providing hope packs to 82 Junior High students and gifts to the teachers.

We are grateful to the Ananda Tour, who provided us an air-conditioned coach for traveling to Singburi yesterday. We thank Paruehat Meesen, the foundation’s secretary who efficiently coordinated for this memorable visit.

A warm welcome by the students.

Finally, we thank all the teachers and students as well as the director of the Srisak Bangrajan School (Aj. Udorn Sarakhom) for coming to meet us and helping take care of us.

Working together between the students and volunteers.

Transporting doanted books, packs and things to the hall.

Farewell to the visitors

Related Links:

School cleaned up after the big flood. Several photos in this link:

The foundation helped the school on 27 November 2011. The event was covered in the government’s news :

Flood Relief Effort for Pakkret


This is another day that we reached out to flood victims. We went to Wat Tarn community in the western part of Pakkret, Nonthaburi province.

Because of the spirit and care of our staff, friends and volunteers, we could organize this rewarding trip, only five days after we visited Bangbuathong and Bangrakyai sub-districts in the same province. Reaching out tied a bond between the volunteers and people in the flooded communities.

This time we got to know a few kids (like Kimjang) who became our little assistants taking us from house to house in their boats.

And by giving, we not only share what is needed in time of crisis, but we could practice unconditional love, which constitutes the essence of the dharma, in addition to help relieve temporal suffering of those whose homes got flooded.

Again I thank everyone who joined me and contributed to the foundation’s funds.

This time we prepared about 200 water packs, fruit packs, and survival packs consisting of basic foods like water, rice, instant noodle, canned food as well as milk and cookies for kids. We focused on giving away bottled drinking water, as it was badly needed.

We also distributed hope packs for children who couldn’t go to school at this time. Like the last three times, we brought many fruits from Kundrol Ling, dog’s and cat’s food with us.

ธารน้ำใจ สิงห์บุรี (Tarn Namjai Project for Singburi)

The Thousand Stars Foundation is extending our assistance to Sangharajawas School in Singburi, which got severely flooded two months ago. We are making 198 hope packs this Thursday at the foundation house and will distribute them together with other educational materials to the school this Sunday 27 November 2011. Volunteers are welcome to help us pack the bags this Thursday at the foundation house and/or join us to visit the school.

The Foundation welcomes a donation of books of good quality to distribute to the school library and trees to plant at the school. Detail, please email us at

And we greatly appreciate all the donations from Thai and international friends which make this Tarn Namjai project possible. We’d like to thank you all on behalf of the flooded schools and individuals who receive your namjai (support).

เรียน กัลยาณมิตรโครงการธารน้ำใจพันดารา

ธารน้ำใจพันดาราสัปดาห์นี้จะเน้นการ ทำถุงความหวัง (hope packs) ให้แก่เด็กนักเรียน โรงเรียนสังฆราชาวาส จ.สิงห์บุรีที่ประสบภัยน้ำท่วม 285 คน (ชั้นอนุบาล ถึงมัธยมปีที่ 3) และประสานกับหน่วยงานและผู้มีจิตเมตตาที่จะร่วมกันฟื้นฟูโรงเรียนพื่อให้การเรียนการสอนได้ดำเนินไปตามปกติ

ขอขอบคุณและแสดงอนุโมทนาจิตต่อผู้มีจิตเมตตาเพิ่มเติม :

-คุณ Maria Makanas ทำบุญ 10,000 บาท สมทบกองทุนธารน้ำใจพันดารา

-คุณไพโรจน์-คุณฉวีวรรณ วโรภาษและคณะเพื่อน ทำบุญ 40,000 บาท (ทางคุณไพโรจน์ได้โอนเงินบริจาคไปให้ทางโรงเรียนโดยตรง) 
เงินจำนวนนี้ทางโรงเรียนได้นำไปจัดหาสื่อ วัสดุ อุปกรณ์การสอนซึ่งจำเป็นจะต้องใช้ในขณะนี้เนื่องจากเปิด ภาคการศึกษาแล้วตั้งแต่วันนี้ (วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554) ได้แก่ ไม้อัด 6 มล. 30 แผ่น ไม้คีรีบอร์ด 4 มล. 30 แผ่น ไม้อัดชานอ้อย 20 แผ่น ตู้กระจกบานเลื่อน 4 ฟุต 5 หลัง เป็นเงิน 45,950 บาท

-คุณ Christopher & May Duse และคุณ Leo Duse เป็นเจ้าภาพถุงความหวังสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมต้นจำนวน 87 คน โดยในถุงความหวังจะมีวัสดุการศึกษาและกระเป๋าสะพาย และบริจาคของขวัญแด่คณะครูที่โรงเรียนนี้และอีกโรงเรียนในสิงห์บุรีที่เราจะไปเยี่ยม
-บริษัทโรงงานฟอกหนังชาญกิจบริจาคเครื่องปรินท์เตอร์พร้อมติดแทงค์หมึก จำนวน 5 เครื่อง (เป็นเงิน 17,500 บาท)

-คุณกรณ์ ดิษฐี ฝ่ายบัญชีสำนักกฎหมายเนติวิริยะบัณฑิต บริจาคเครื่องคอมพิวเตอร์ 1 เครื่อง (เป็นเงิน 15,000 บาท)

-คุณดลภัทร ศิริวรรณ บริจาคหม้อหุงข้าวลูกใหญ่ 2 ลูก

-ร้าน สหกรณ์กรุงเทพ ให้ความอนุเคราะห์อุปกรณ์การสอน อาทิ แผ่นฟิวเจอร์บอร์ด  (ขนาดกลาง) 100 แผ่น กระดาษดับเบิลเอ 30 ลัง ปากกาเขียนกระดาษไว้บอร์ด สีดำ น้ำเงิน แดง กระดาษกาว 2 หน้า 30 ม้วน กระดาษกาวย่น 30 ม้วน กรรไกรตัดกระดาษ คีมตัดลวด คีมปากจิ้งจก ลวดประดิษฐ์ดอกไม้ ผ้าใยบัว ปืนกาว กาวแท่ง กระดาษสา แผนที่ประเทศอาเซียน ลูกโลก

รายการบริจาคซึ่งจะต้องเบิกจากกองทุนธารน้ำใจฯ :

-ถุงความหวังสำหรับนักเรียน 198 คน เนื่องจากนักเรียนเป็นเด็กเล็ก จะเน้นวัสดุการศึกษาสำหรับเด็กเล็ก นม ขนม ผู้ใดจะช่วยทางกองทุนในส่วนนี้โดยจะบริจาคเป็นของที่จะใส่ในถุงก็จะขอบคุณยิ่งค่ะ
-จำนวนเงิน 5,950 บาทซึ่งเป็นค่าอุปกรณ์การสอนเพิ่มเติมจากงบของคุณไพโรจน์และคณะ

รายการบริจาคที่ขอรับน้ำใจเพิ่มเติม :

-เครื่องแบบนักเรียน ถุงเท้า รองเท้า กางเกงวอร์มสีดำ (วันนี้เป็นวันเรียนวันแรก น้องๆมาเรียนโดยไม่ได้ใส่เครื่องแบบเพราะชุดต่างๆเสียหายในช่วงอุทกภัย)

-อุปกรณ์กีฬา ได้แก่ ฟุตบอล วอลเลย์บอล ตะกร้อ ตาข่ายฟุตบอล เน็ตวอลเลย์บอล เน็ตตะกร้อ โต๊ะปิงปอง ไม้แบดมินตัน

-หนังสือ ได้แก่ นิทานสำหรับเด็กอนุบาล หนังสือส่งเสริมการอ่าน-เขียน สำหรับเด็กพิเศษเรียนร่วม และหนังสือสำหรับห้องสมุด (ไม่จำกัดประเภทและจำนวน หนังสือเก่าที่อยู่ในสภาพดีก็ใช้ได้)


และอื่นๆ ซึ่งสามารถสอบถามข้อมูลโดยตรงได้ที่คุณพฤหัส มีเสน ซึ่งจะเป็นผู้ประสานงานกับโรงเรียนในนามมูลนิธิพันดารา โทร. 0816203598


เรานัดพบกันวันพฤหัสบดีที่  24 พฤศจิกายน 2554 ที่บ้านมูลนิธิพันดารา ลาดพร้าว ซอย 11 ตั้งแต่เวลา 10.00 น. เพื่อแพคถุงให้น้องๆที่สิงห์บุรี ขอเชิญจิตอาสามาช่วยกันค่ะ


โครงการธารน้ำใจพันดาราหวังว่าจะยังคงได้ดำเนินกิจกรรมสาธารณกุศลเช่นนี้โดยในขณะนี้ได้มีโรงเรียนในจังหวัดนนทบุรีที่จมน้ำอยู่ได้ขอน้ำใจจากพวกเรา ในระยะต้นทางมูลนิธิจะจัดกิจกรรมจิตอาสา Big Cleaning Day เพื่อช่วยทำความสะอาดโรงเรียนและเรียกความหวังกำลังใจให้กลับมา รายละเอียดจะได้แจ้งให้ทราบต่อไป

Flood Relief Effort, Nonthaburi

19 November 2011

This is another day to remember in the foundation’s history. 15 of us (Thais, Tibetan and Italians) joined force in helping Nonthaburi victims who have suffered from the floods for more than a month.

We met at Paruehat’s office and went on to Bangrakyai district. Lungja, Paruehat’s friend came to help us again. We had to split our survival kits into three groups for three places we would visit. Phii Yajai and her friend brought 80 packs of cooked food for the volunteers and for the flood victims. She kindly cooked a vegetarian meal for me.

By the time we reached Bangrakyai, it was already 10 am. Paruehat prepared a long-tailed boat and three rowboats for us. Some local people came to assist us. We went to the inner zone of Bangrakyai. Our survival kits (310 packs this time) were badly needed, as government help and assistance from other NGOs seldom reach there, despite the fact that the location is quite near Bangkok.

According to an old woman, our foundation is the third group who goes there since they first got flooded about 40 days ago. So most of the time they have to help themselves. While distributing the kits, we saw smiles and received thank-ups from everywhere. Many women appreciated the underwear packs and children showed their big smiles when they saw some cake and milk. The families with dogs and cats were also happy to receive dog’s and cat’s foods. Cat’s food is particularly needed in Laharn sub-district, where there are many Muslims.

From the inner zone of Bangrakyai, we met for a simple lunch on the boats before resuming our mission till all the kits and cooked food were distributed. Then we moved on to our pick-up and car to continue our journey to Laharn. We faced a challenge with bad traffic on the way, as Ratanatibet road was just repaired after it was flooded for more than a month and many people came to see their houses. Usually it takes 10-15 minutes to get to Laharn from Bangrakyai. But this time it took us two hours. Many parts of the road are still flooded.

Finally, we reached a gathering point, where we would split into two groups. The Duse family (Chris, his Thai wife May and Leo, his dad), Yonten and I would go to a Muslim community, whereas the rest of us would go to Nicha community, another location with more than 100 homes under the water.

A Muslim girl and her grandfather came to pick us up. The girl reported stories of crocodiles in the area. With a beautiful smile, she cited her mom’s words: because of the floods, all the money sinks under the water. How true it is! I wonder how we are going to revive our country’s economy and heal the wounded minds whose businesses got lost by the water. Our effort is among drops of “nam jai” (sympathy, or literally mind water) to help dry this ocean of suffering.

We sailed along the water witnessing damaged houses, schools and temples. Many trees got rotten. Yet, the setting sun shone brightly. Its reflection on the water reaffirmed us that things would be okay soon, as long as we cling on to hope and are determined to reach out to the needy.

Thanks to the great staff, volunteers and the donors for this nam jai mission, a great lesson of compassion in action.

Flood Relief Effort, Pathumthani

13 Sunday 2011

We started the day early morning at Cholatis’s house, which became a center for the survival kits (we called it “Young Sheep Studio). Methee and his family were waiting for us there. Pharuehat, who coordinated with the government agencies, came to pick me up.

We loaded his neighbor’s pick-up van with Khadiravana bananas and papayas. Fortunately, we have Methee’s truck and Paruehat’s car. Otherwise, it would be difficult to load all the belongings. It’s hard to believe that 210 survival bags would occupy most of the space of the two pick-ups.

By the time we arrived at the Bangphoon exit, the gathering point for all of us, it’s almost 9 am. Dao, Tor and Lek (Pilawan) were already there. They came with 170 vegetarian rice. It’s my idea to distribute vegetarian food so that people have a chance not to eat meat, which seems to be the most popular food to be given to the flood victims at this time.

The sub-district chief came to greet us. With his efficient coordination, we got three boats to take both the people and things to the evacuation centers. As the boats were not enough for our group, about 15 of us went to Wat Bungbangsingh first. The remaining volunteers would come in another boat after it had transported the food. It was a little hectic in the beginning because we had to wait for quite a long time for all of us to arrive and we didn’t know quite clearly what to do without the instructions from the sub-district chief.

After we distributed food to the evacuees at Bunbaangsingh, we moved on to another evacuation site at Wat Daoruang. Temples have become evacuation centers, even though the temples also got flooded. At Wat Daoruang, we met mainly female evacuees who have stayed there for more than two months. It’s not so hard for them to live with water. They look relaxed and joyful. This might because several groups have gone to there to visit them and because they have already adjusted themselves to the new living environment.

From this temple, we moved on to the Weruwan district. We had to wait there for quite some time because of having not enough boats for everybody. When all of us gathered at the meeting point, we started distributing the survival kits and cooked food from the top of the pick-up. It was a touching experience to meet the local people there. They were the ones who suffered most, as they didn’t want to leave their flooded homes. Our gifts were not much, but they represent our hearts that reached out to them. Their smiles and thank-yous also touched our hearts. By the time we finished our work, it was already 6 pm. We all shared the same opinion that the day was a very rewarding experience.

The foundation is grateful to all staff and volunteers who joined us on this reach out trip.