Tag Archives: นิทานชาดก

My Favorite Story

ตำนานนกแก้ว เรื่องจากนิทานชาดก

ริงกุ ทุลกุ ริมโปเช เล่าให้คณะทำงานพระสถูปและจิตอาสาพันดารา ในคราวที่ท่านมาพักบ้านมูลนิธิ พฤศจิกายน 2550

วันหนึ่งเกิดไฟไหม้ป่าอย่างหนัก นกแก้วตัวหนึ่งบินหนีได้เพราะว่ามีปีก แต่ว่ามีสัตว์จำนวนมากที่ติดไฟอยู่ในป่า ร้องครวญครางขอความช่วยเหลือ นกแก้วบินออกไปแล้ว แล้วรู้สึกว่าทิ้งป่าไม่ได้ สงสารสัตว์เหล่านั้น ก็บินกลับมา แต่เนื่องจากว่าตัวเล็ก ไม่สามารถจะทำอย่างอื่นได้ ก็เลยคิดวิธีที่จะช่วยเหลือเพื่อดับเพลิง โดยบินลงไปในน้ำ ทำตัวให้ขนเปียกอุ้มน้ำ แล้วบินมาสะบัดน้ำออกจากขนเพื่อจะดับไฟ ก็ทำอยู่อย่างนี้หลายรอบมาก ทั้งที่ไม่มีศักยภาพที่จะดับไฟได้ เพราะว่าเป็นนกตัวเล็ก น้ำที่สะบัดออกมาก็เป็นแค่หยดน้ำ แต่ว่าไฟลุกไหม้ใหญ่โต เจ้านกแก้วทำอยู่อย่างนั้นจนอ่อนแรง จนมันกำลังจะตาย เพราะสำลักควัน มองอะไรไม่เห็น ขนของมันก็ลุกไหม้ไปหมด

บนสวรรค์ดาวดึงส์คือชั้นที่ 13 มีเทวดาจำนวนมาก มีพระอินทร์เป็นประมุขแห่งเทวดา เทวดาเหล่านั้นก็มองลงมา แล้วก็วิพากษ์วิจารณ์กันว่าเจ้านกตัวนี้ทำอะไรประหลาดๆ ทำตัวโง่มาก ทำไมอยู่ๆ ก็บินไปชุบน้ำให้ตัวเองเปียก มาสะบัดน้ำอยู่อย่างนั้น จะช่วยดับเพลิงได้ยังไง

พระอินทร์ก็แปลงองค์เป็นนกอินทรีย์ลงไปดู บินอยู่เหนือนกแก้วตัวนี้ แล้วถามนกแก้วว่า “เจ้าทำอะไรอยู่ รู้ไหมว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะทำอย่างนี้” นกแก้วก็หันมาบอกว่า “ไม่ต้องมาสั่งสอน ตอนนี้ไม่ต้องการคำแนะนำใดๆ มาช่วยกันดับเพลิงดีกว่า เพราะเจ้าตัวใหญ่กว่า ก็บินไปชุบน้ำให้ตัวเปียก แล้วจะได้มาช่วยกันดับเพลิง”

นกอินทรีย์ฟังแล้วก็เกิดสงสาร ว่านกแก้วตัวนี้มีจิตใจที่ยิ่งใหญ่ มีปณิธานที่จะช่วยดับเพลิงเพื่อรักษาชีวิตของสัตว์อื่น อินทรีย์นั้นฟังแล้วก็น้ำตาไหล แต่เนื่องจากเป็นประมุขแห่งเทวดาทั้งหลาย น้ำตาก็มีอิทธิฤทธิ์ มีพลัง ช่วยดับเพลิงทั้งหมดได้ แล้วน้ำตาที่หยดลงบนขนนกนั้นก็ทำให้ขนใหม่งอกขึ้นมา แล้วขนใหม่ที่งอกขึ้นมาก็มีหลากสีสวยงาม นกแก้วแม้จะดับเพลิงไม่ได้ แต่ก็ได้ขนใหม่ ก็เลยเป็นที่มาว่านี่เป็นตำนานของนกแก้วที่มีขนสวยงาม…

สุดท้ายนี้ อาตมาขอให้พร ขอให้มูลนิธิพันดาราประสบความสำเร็จในการสร้างพระสถูป วิหารพระแม่ตารา และสิ่งต่างๆ ที่ต้องการทำ