Skip to content

Posts tagged ‘Buddhism’

จิตในความฝันและความตาย

การปฏิบัติเกี่ยวกับความฝันจึงป็นเรื่องของจิตโดยตรง ถ้าเราจะเข้าใจจิตอย่างถ่องแท้ เราจึงต้องรู้ว่าจิตทำงานอย่างไร มีอะไรปรากฏต่อจิตบ้าง เพียงศึกษาเฉพาะการทำงานหรือการปรากฏต่อจิตในตอนกลางวันไม่เพียงพอ เพราะเวลาจำนวนมากของชีวิต ประมาณ 6-8 ชั่วโมงต่อวัน เราใช้ไปในการนอนหลับ ในช่วงเวลานี้เรายังคงหายใจอยู่ ไม่ได้ไม่รับรู้สิ่งใด ไม่ใช่ซากศพ จิตยังคงอยู่กับเรา ประจักษ์พยานที่สำคัญก็คือ ความฝัน ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวของจิตในตอนกลางคืนที่สัมพันธ์กับลม โดยเนื้อแท้แล้ว การเคลื่อนไหวของจิตเช่นนี้ไม่ได้แตกต่างจากในตอนกลางวัน หากเราไม่ได้ใส่ใจต่อจิตในตอนกลางวัน โอกาสที่เราจะตื่นรู้ในความฝันและชีวิตหลังตายแทบไม่เกิดขึ้น

Read more

พระรัตนตรัยและพระยีตัม

พระยีตัม คือ พระที่เราฝึกปฏิบัติในสมาธิ เป็น meditation deity ที่มีการฝึกปฏิบัติตามคัมภีร์ตันตระต่างๆ ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า deity เพื่อครอบคลุมพระพุทธเจ้าในลักษณะสันติ กึ่งพิโรธ และพิโรธ ซึ่งมีจำนวนมากมาย คนไทยเมื่อเห็นรูปบูชาหรือภาพวาดของพระพุทธเจ้าในลักษณะเหล่านี้ มักจะเรียกพระองค์ว่าพระโพธิสัตว์ ดังเช่น พระอวโลกิเตศวร เรียกว่า พระแม่กวนอิม, พระอารยาตารา เรียกว่า พระโพธิสัตว์ตารา, พระมัญชุศรี เรียกว่า พระโพธิสัตว์มัญชุศรี เป็นต้น

Read more

ยานเก้าแห่งพุทธเพิน สายธรรมสมบัติกลาง

The Nine Ways of Yungdrung Bon: The Central Treasures Tradition
ยานแห่งเหตุ ๔ และยานแห่งผล ๕ โดยมียานที่ ๙ คือ วิถีแห่งซกเช็น ความหมายโดยรูปศัพท์ของชื่อยานคือ "ซกเช็นแต่โบราณกาล ยานอันประเสริฐอย่างไม่มียานใดเทียบเทียมได้" ตรงกับ อติโยคะ ในญิงมาปะ ยานนี้เน้นคำสอนว่าด้วยความว่าง ความกระจ่าง และวิธีการประสานความว่างกับความกระจ่างเพื่อให้บรรลุตรีกายของพระพุทธเจ้า

Read more

บทสวดมนต์เงินโดร รถม้าบรรทุกอัญมณีแห่งการฝึกฝนทั้งสาม

Ngondro Prayers
The Chariot Pulling the Gems of the Three Trainings

รจนาจากคำขอของท่านซังงัก ลิงปะ ผู้ถือครองพระสัทธรรมทั้งสอง

ในวันที่รุ้งกินน้ำปราฏเป็นสายใยและมีเสียงอันไพเราะของเทพธิดาเปล่งออกมา
ท่านฑากินีวังโมได้มอบม้วนผ้าและกระดาษสีขาวให้และขอให้เขียนบทสวดมนต์นี้

เช่นเดียวกัน สหายธรรมชั้นเลิศบางท่านก็ได้ขอให้เขียนบทสวดนี้
ข้าพเจ้า ผู้ปฏิบัติตามวิถีแห่งเชน นามว่า “มังกา” (มงคล) จึงเขียนบทนี้
ขอให้บุญกุศลเพิ่มทวีคูณ

รจนาโดย พระอาจารย์ชาซา ต้าชี เกียลเซ็น
คัมภีร์ “คู่มือฝึกฝนเงินโดร มหาสมุทรแห่งพระวจนะ”

Read more

The Life and Works of Tsulchen Rinpoche

The detail of his life and teachings are shared on the occasion of Tsulchen Rinpoche’s upcoming visit to Thailand during December 13-23, 2017 to give teachings, and oral transmissions as well as chair the Phapa offering ceremony for the World Peace Great Stupa under construction at Kundrol Ling, Thailand.

This biography of Tsulchen Rinpoche is compiled from a collection of teachings by Tsulchen Rinpoche as well as an interview with Ajarn Meu Yonten, who spent 27 years at Tokden Monastery under guidances of Tsulchen Rinpoche and the late Triwa Rinpoche.

Read more

Three Kayas

མདོ་ལས།

བོན་ཉིད་བདེན་པའི་སྐུ་ནི་མཁའ་བཞིན་དུ་སྟོང་།།
ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་ཉི་ཟླ་བཞིན་དུ་གསལ།།
ཅིར་ཡང་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ནི་གཞའ་ཚོན་བཞིན་དུ་བཀྲ།།

ཞེས་པས་སོ།།

 

13938468_1064315870318873_2405257056702851564_n.jpg

The Nature Body is empty like the sky.
The Perfection Body is radiantly clear like the sun and the moon.
The Emanation Body is colorful like rainbows.

Buddha Tonpa Shenrab

กายธรรม ว่าง ไพศาลดุจท้องฟ้า
สัมโภคกาย กระจ่าง ชัดใสดุจพระอาทิตย์ พระจันทร์
นิรมาณกาย หลากหลายสีสันดุจรุ้งกินน้ำ

พระพุทธเจ้า เติมปา เชนรับ

 

 

Many thanks to Boe Norbu Dawa for the lovely poster.

Pilgrimage and Faith

Pilgrimage and Faith: Buddhism, Christianity and Islam explores pilgrimage as experienced in Buddhist, Christian and muslim faith communities. It addresses shared goals of personal development and communal solidarity as deep human needs. Unique in scope, this richly illustrated catalogue addresses religious diversity in a global perspective.

Edited by Virginia C. Raguin and Dina Bangdel with F.E.Peters
Serindia Publications, 2010
http://www.serindia.com
There is an article “Journey of the Heart: Prostrating on the Roof of the World” by Dr. Krisadawan Hongladarom in this volume. This is the first time her experience as a prostrating yogini is shared in an international circle. The Foundation thanks the editors and the publications for taking part in preserving the world’s ancient traditions of pilgrimage. We are grateful to the publisher Shane Suvikapakornkul for supporting the foundation’s activities by presenting us 50 copies of the volume.

การจาริกแสวงบุญมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นจุดหมายปลายทาง เน้นการละวาง ทั้งความผูกพันกับครอบครัวและมิตรสหาย การยึดติดในความสุขสบาย และภาระหน้าที่การงาน เป็นการเดินทางกลับไปหาความเรียบง่ายของชีวิตโดยมีธรรมะและธรรมชาติเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ

การจาริกแสวงบุญเน้นการขัดเกลา จิตใจภายในให้สะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการเดินรอบภูเขา การธุดงค์ การปีนบันได การกราบอัษฎางคประดิษฐ์… เป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ว่าในทั้ง สามประเพณีศาสนามีความคล้ายคลึง กันหลายอย่างโดยเฉพาะ การเน้น “พร” ที่ได้รับจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นั้น ไม่ว่าที่นั้นจะเป็นเมกกะของอิสลาม แม่น้ำคงคาของฮินดู หรือภูเขาไกรลาศของพุทธ เพิน ฮินดู หรือเชน

หนังสือใหม่ของสำนักพิมพ์เซริน เดีย (พฤษภาคม 2553) “จาริกแสวงบุญและศรัทธา : พุทธ คริสต์ และอิสลาม” เรียบเรียงโดย เวอร์จิเนีย ซี รากุน และดีนา บังเดล รวบรวมข้อเขียน งานวิจัย บทครุ่นคำนึง และบทบันทึกประสบการณ์ของนักวิชาการและผู้ปฏิบัติธรรมจากสามประเพณีทางศาสนา ประกอบด้วยภาพงดงามที่บันทึก ศรัทธาของผู้คนทั่วโลกที่ครั้ง หนึ่งในชีวิตเลือกฝ่าพัน ความยากลำบากเพื่อความสุขยั่ง ยืนภายใน

ในหนังสือนี้มีบทความของอ. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ที่บันทึกเรื่องราวการเดินกราบอัษฎางคประดิษฐ์ในทิเบต เป็นการนำเสนอประสบการณ์ตรงของผู้กราบเป็นครั้งแรกในระดับนานาชาติ ต้องขอขอบคุณผู้เรียบเรียงและคุณเชน สุวิกปกรณ์กุล เจ้าของสำนักพิมพ์ ที่เห็นคุณค่าของการจาริกแสวงบุญและเป็นส่วนสำคัญในการธำรงให้ประเพณีนี้สืบต่อไปชั่วกาลนาน

มูลนิธิพันดาราขอขอบพระคุณสำ นักพิมพ์เซรินเดียที่ได้มอบ หนังสือล้ำค่านี้ 50 เล่มให้มูลนิธิได้จำหน่ายเพื่อหารายได้สนับสนุนการงานของมูลนิธิ

Madman Story

เช้าตรู่วันหนึ่ง คนบ้าถือตะเกียงเข้าไปในตลาด เขาตะโกนหาพระเจ้าท่ามกลางเสียงหัวเราะเย้ยหยัน ผู้คนในตลาดมองหน้ากันและกัน ตะโกนกลับไปว่า “เอ็งเป็นบ้าไปแล้วหรือ” “เอ็งหลงทางหรือเปล่า” “เอ็งกำลังจะไปไหน”

คนบ้าวิ่งเข้าหาผู้คน จ้องมองเข้าไปในดวงตาของพวกเขา “ฉันจะบอกพวกแก” “พระเจ้าตายแล้ว” “คนฆ่าเป็นใครหรือ พวกเรายังไง” ‘เราทั้งหมดเป็นฆาตกร” “พวกแกไม่ได้ยินเสียงขุดหลุมฝังหรือ” “แกไม่ได้กล่ินศพท่านเน่าหรือ” “ไม่รู้สึกถึงลมหายใจบนพื้่นที่ที่ว่างเปล่าหรือ” “ไม่รู้สึกถึงความมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาหรือ” คนบ้าถาม “เราจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อตัวเราเองเป็นผู้นำพระอาทิตย์ออกไปจากโลก”

แล้วคนบ้าก็นิ่งเงียบไป ทุกคนตลึงงัน ตกอยู่ในภวังค์ มองตาเขาอย่างสำนึกผิด เขาบอกว่า เขามาถึงเร็วเกินไป ผู้คนยังไม่รู้ว่าพระเจ้าตายแล้ว ในวันเดียวกัน เขาเดินทางไปหลายวัด ตะโกนบอกทุกคนว่า “วัดเป็นแค่สุสานของพระเจ้า”

***

เราเรียนรู้อะไรจากนิทานของนิตเช่ เราจะปล่อยชีวิตไปวันๆ ทำบุญเพียงแค่เปลือกนอก เรียกตัวเองว่าเป็นชาวพุทธแต่ไม่สนใจแก่นความเป็นพุทธอย่างนั้นหรือ เราจะรอวันที่คนบ้ามาบอกเราว่าเราสังหารพระศาสดาของเราอย่างนั้นหรือ เพราะศรัทธาที่เราพูดว่าเรามี มันแฝงไปด้วยความอยากได้อยากมี ในดินแดนพุทธ เรายังข่มเหงกัน ด้วยโลภะ ผู้ชายข่มชืนผู้หญิง ผู้ใหญ่ข่มขืนเด็ก ด้วยแรงริษยา เราขัดแข้งขัดขากัน เมื่อเพื่อนได้ดี หัวใจเราสั่นไปด้วยความรุ่มร้อน เมื่อคนชั้นต่ำได้ดี คนชั้นสูงไม่ชอบ ด้วยโทสะบันดาล เราด่าว่ากันและกันด้วยถ้อยคำหยาบคาย ชกต่อยอย่างไม่ปราณี เราทำร้ายกันและกัน ฆ่าสัตว์อย่างเลือดเย็นเพียงเพราะอยากกินเนื้อที่แสนอร่อยของมัน หลายคนเรียกตัวเองว่าเป็นชาวพุทธ แต่พวกเขานับถือเพียง “เงา” ของพระพุทธเจ้า พวกเขาไม่เชื่อในกฎแห่งกรรม แต่เชื่อในกฎไสยศาสตร์ พวกเขาบูชาก้อนหินที่พวกเขาบรรจงสร้างให้เหมือนพระองค์

อย่ารอให้มีวันที่คนบ้าถือตะเกียงวิ่งเข้ามาบอกเรา จ้องเข้ามาในดวงตาของเรา ขอพวกเรากลับมาสร้างศรัทธาที่บริสุทธิ์ที่ไม่แปดเปื้อนไปด้วยโลภะ ขอพวกเราอย่ามองศาสนาเป็นเพียงแค่พิธีกรรม ขอเรามองข้ามร่างกายที่หวงแหนที่วันหนึ่งก็จะเน่าเปื่อย ส่งกลิ่นเหม็นไม่ต่างจากซากศพทั้งหลาย วัดจะไม่เป็นสุสาน ถ้าเราเข้าใจความหมายของการไปวัด ความหมายของการทำบุญที่ไม่ใช่การให้เพื่อขอสิ่งตอบแทน แต่เป็นการชำระล้างจิตใจภายในให้สะอาด ขอเรื่องราวของคนบ้าเป็นอุทธาหรณ์สอนใจพวกเรา ศาสนาจะรอดก็เพราะพวกเราเป็นคนทำให้รอด

***

นิตเช่เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมันในศตวรรตที่ 19 เขาเขียนงานเขียนหลายเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์คริสต์ศาสนาที่ได้กลายเป็นเพียงรูปแบบภายนอก

Mind & Life Conference

Conference Program
“Mind and Life: Perspectives from Science and Buddhism”
Organized by
Thousand Stars Foundation
Center for Ethics of Science and Technology
29-30 August 2008
Room 210, Mahachula Building, Chulalongkorn University

Friday, 29 August

8.15-8.40 Registration
8.40-8.45 Opening
8.45-10.00 Special Lecture on “Five Skandas and Cognitive Science” Prof. Charas Suwanwela (neurologist)
10.00-10.30 Break
10.30-10.45 Report on Activities of the Thousand Stars Foundation
10.45-12.00 “Mind, Life and the Cosmos” Prof. Prasarn Tangjai (philosopher, cosmic scientist)
12.00-13.30 Lunch

13.30-15.00 Roundtable Discussion: “Mind, Body and the Self in Science and Buddhism” Panellists: Dr. Vudhipong Priebjariyavat (economist), Prof. Somparn Promta (Buddhist scholar), Prof. Anand Srikiatkajorn (neurologist)
Moderator: Dr. Soraj Hongladarom
15.00-15.30 Break
15.30-16.30 Roundtable Discussion (contd.)

Saturday, 30 August

9.00-10.15 “Mind, Consciousness and Buddhism” Danai Chanchaochai (Writer and Publisher)
10.15-10.45 Break
10.45-11.45 “Mind in Indian Philosophy” Dr. Prapod Assavavirulhakarn (Scholar of Sanskrit and Mahayana Buddhism)
11.45-13.00 Lunch
13.00-14.30 “The Japanese Mind as Reflected in the Use of Honorifics” Prof. Sachiko Ide (Linguist)
14.30-15.00 Break
15.00-16.00 “Mind and Life in Chinese Buddhism” Setthapong Jongsanguan (Scholar of Chinese Buddhism)
16.00-17.00 “Mind, Life and Death: The View from Tibet” Krisadawan Hongladarom and Meu Yondan
17.00-17.30 Dance for Awakening and Inner Knowledge. Thanapol Virulhakul (Dancer)

18.30-20.00 Reception in Honor of Prof. Sachiko Ide

Don’t Let Practice Fake Us

Today I was thinking about “attachment,” one of the five poisons. Even those who call themselves “practitioners” fall in its trap. They are attached to merit-making. They wanted to get more merit than others. They think by serving masters they get more merit than those who do not serve them. And they are jealous that others may get more merit than they do. Some are attached to the “dharma work” they create and this make them difficult to let go or even to die peacefully.

When we become practitioners, don’t let practice fake us. Attachment comes in various forms and sometimes it looks very much like merit itself.

วันนี้ฉันครุ่นคิดเกี่ยวกับ การยึดติด หนึ่งในห้ายาพิษของสัตว์โลก แม้แต่ผู้เรียกตนเองว่า ผู้ปฏิบัติธรรม ก็ติดกับดักของมัน เช่น พวกเขายึดติดกับการทำบุญ พวกเขาอยากได้บุญบารมีมากกว่าผู้อื่น พวกเขาคิดว่าการได้รับใช้ครูบาอาจารย์ทำให้พวกเขาได้บุญมากกว่าผู้ที่ไม่ได้รับใช้ครู บางครั้งพวกเขายังอิจฉาว่าผู้อื่นอาจจะได้บุญมากกว่า บางคนยึดติดกับ งานธรรมะ บางอย่างที่ทำให้ปล่อยวางอย่างยากลำบากและแม้แต่หลับตาตายอย่างสงบ

เมื่อเราเป็นผู้ปฏิบัติธรรม อย่าปล่อยให้การปฏิบัติหลอกลวงเรา กิเลสมาในหลายรูปแบบ หลายครั้งหน้าตาของมันดูไม่ต่างจากสิ่งที่เรียกว่า บุญกุศล เลย